പ്രത്യാശയുടെ പുതിയ ഗീതം

ദു:ഖവും നിരാശയും
ചിന്താവിഷയമായിക്കഴിഞ്ഞു,
ഒരു പാട്...
തല നരക്കാനും മുഖം ചുളിക്കാനും
മാത്രമേ അതുപകരിക്കൂ!

ഇനി ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നത്
സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ചാണ്,
സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചും ...

ഒരുപാട് ജ്ഞാനികള്‍ വന്നു
ദാര്‍ശനികന്മാരും,
ഒരിക്കലും പാടില്ലാത്ത ലാഘവത്തോടെ
അവര്‍ നശ്വരമെന്ന പദം
ഉപയോഗിച്ചു...

നശ്വരം,
ജീവിതം നശ്വരമാണത്രേ...!
സന്തോഷവും...
സംഗീതവും...
കലകള്‍ പോലും...!



ഈ താത്വികന്മാര്‍
ജനതയെ നിരാശരാക്കി..
ഒരു പാട് ...
വിഡ്ഢികള്‍ !

ആദ്യം സ്വന്തം ജീവിതത്തില്‍
സന്തോഷിക്കുക...
അഭിമാനം കൊണ്ട്
വീര്‍പ്പു മുട്ടുക...
നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളായതിന്റെ
പിന്നിലെ ശക്തി...
അത് നിങ്ങള്‍ക്ക് പോലും
തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത ഒന്നാണെന്ന്
മനസ്സിലാക്കുക!

ജീവിതത്തിന്റെ സമസ്ത ഭാവങ്ങളിലും
സന്തോഷിക്കുക,
ആനന്ദം കണ്ടെത്തുക,
പിറവിയെടുക്കുന്ന കുരുന്നിലകളിലും,
പക്ഷി ജാലങ്ങളുടെ
പ്രഭാത സംഗീതികകളിലും
പുലരികളെ നിറം പിടിപ്പിക്കുന്ന
മഞ്ഞു വീഴ്ചകളിലും
മഴവില്ലിന്റെ മനോഹാരിതയിലും
ആനന്ദിക്കുക...
ആനന്ദിക്കുക...

എന്തിന്...!
മാനുഷിക മൂല്യങ്ങളിലും,
അവന്റെ ഭാവങ്ങളിലും,
കോപത്തിലും,
ശാന്തതയിലും,
അസൂയയിലും,
കാപട്യത്തിലും,
ആനന്ദം കണ്ടെത്തുക...
എല്ലാം നിങ്ങളുടേതാണ്!

സ്വതന്ത്രനാവുക...
നിങ്ങളുടെ ഉള്ളില്‍ ചുരുണ്ടിരിക്കുന്ന
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പട്ടുടുപ്പിനെ
എടുത്ത് പുറത്തണിയുക.
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം
നുകരുക...!
സ്വപ്നം കാണുക...

ജീവിതത്തിന്റെ സകല
മൃദുലതകളും നിറഞ്ഞ-
സകല നന്മകളും നിറഞ്ഞ -
പുഞ്ചിരിയുടെ സൗന്ദര്യം
നിങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കട്ടെ!

അനശ്വരതയെ സ്വപ്നം കാണുക...
ജീവിതം നിങ്ങളില്‍
തുടിച്ചു നില്‍ക്കണം !
ജീവിതത്തിന്റെ സൗന്ദര്യവും!

ഒരു ഏകാന്ത ബ്ലോഗ്ഗറിന്റെ വിലാപങ്ങള്‍

എഴുതി ഞാന്‍ ഏറെ നാള്‍

കവിതയോ അതോ ജല്പനങ്ങലോ?

ഏതായാലും അതില്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍

ഉണ്ടായിരുന്നു,

സങ്കല്പങ്ങളും അനിയന്ത്രിതമായ

വാചക പെരുമഴകളും...

നിമീലിതമായ കണ്ണുകളില്‍

നീര്‍ത്തുള്ളികള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

ചിലപ്പോള്‍ സങ്കല്‍പ്പങ്ങള്‍

തണുത്തുറഞ്ഞ ഹിമാംശുക്കളില്‍

ചെന്നിരുന്നു.

മറ്റു ചില നേരങ്ങളില്‍,

ഇളം കാറ്റ് നേര്‍ത്ത വിരല്‍ കൊണ്ട്

ഇക്കിളി ആക്കുന്ന മലയോരങ്ങളിലും

എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍

കൂട് കൂട്ടിയിരുന്നു.

പച്ചപ്പ്‌ നിറഞ്ഞ

ഹരിത ഭൂമികളില്‍

കൂട് വക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചു

എല്ലായ്‌പോഴും എെന്റ മനസ്സ്

കിനാവ് കണ്ടിരുന്നു.

എന്നാല്‍..

അതൊന്നുമല്ല ഇപ്പോഴത്തെ

ഭീഷണമായ പ്രശ്നം

"ബൂലോകം നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന

പ്സ്യൂഡോ ബ്ലോഗ്ഗര്‍മാരെ

ഷെയിം ഓണ്‍ യു !"

ഇത്രയുമായിട്ടും

ഒരുത്തനെങ്കിലും ചോദിച്ചോ

എന്താണീ 'സ്വപ്നേയം' എന്ന് ?

Tomz

ബാല്യം സുന്ദരം

ജീവിതത്തിലെ സുന്ദര ഘട്ടങ്ങളില്
ഏറ്റം മഹത്തരമേത്?
ചിലര്‍ പറയും യൌവനമെന്നു!
യൌവനം വെറും ചാപല്യം,
വെറും തോന്നല്‍!
വസന്തകാലമെന്നു പറയാം .
ചിലര്‍ക്കത് വാര്ധക്യമാകാം !
നരച്ച മുടി മഹത്വത്തെക്കുറിക്കുന്നു !
പക്ഷെ അത് പലപ്പോഴും
ഒറ്റപ്പെടലിന്റെയും
തീരാദുഖത്തിന്റെയും
കാലമാകാറാണ് പതിവ്!

എനിക്ക് തോന്നുന്നു ...
ബാല്യമാണ് ഏറ്റവും മനോഹരം
ഏറ്റവും മഹത്വമേറിയതും.
നിഷ്കളങ്കതയും നൈര്‍മല്യവും
അതിന്റെ സവിശേഷതകള്‍ !
ഒരു ഞെട്ടില്‍ വിരിഞ്ഞ
രണ്ടു പുഷ്പങ്ങള്‍ !
പക്ഷെ അത്ഭുതം !
കുട്ടികള്‍
ബാല്യത്തിന്റെ മഹാത്മ്യമറിയുന്നില്ല!
അവര്‍ക്ക് വളരാനും,
വലുതാവാനും താത്പര്യം .
ബാല്യം ആസ്വദിക്കപെടുന്നത്
അവര്‍ അറിയുന്നില്ല

മുതിരുമ്പോള്‍ അവരോര്മിക്കും
നഷ്ടബോധത്തോടെ !
ബാല്യം എത്ര മനോഹരമായിരുന്നു !
എത്ര മഹത്തരവും !



Tomz

അക്കരപ്പച്ച

ജീവിതം ഒരു അക്കരപച്ച്ചയാണ്
ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് തേടിയുള്ള യാത്ര
സന്തോഷിക്കുമ്പോള്‍
ദുഖിതരോട് സഹതാപം
ദുഖിക്കുമ്പോള്‍
സന്തോഷത്തിനായുള്ള വേവലാതിയും
അകലെ ആയിരിക്കുമ്പോള്‍ ഗൃഹാതുരത്വം !
പ്രിയമുള്ളവരുടെ അടുക്കലോ അന്യതാബോധവും !
ജീവിതം ഒരു അക്കരപച്ച തന്നെ !
അതിനെ ആസക്തിയോടെ കാണുന്നത്
വിഡ്ഢിത്തമാണ്
അപകടവും !
ജീവിതത്തില്‍ ഒരു സാഹസികനാവുക !
ഒരു പരീക്ഷണശാലിയും ..
വിശ്വസിക്കേണ്ടത് ഒന്നുമില്ല !
സ്നേഹിക്കേണ്ടവര്‍ ആരുമില്ല !
നമുക്കാവശ്യം സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്
എന്തും ചെയ്യുവാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം
പ്രതിഛായകളിലും സങ്കല്പങ്ങളിലും
അതിനെ ഒതുക്കുവാന്‍
ഞാന്‍ ഒരുക്കമല്ല!
ഒരിക്കലും ...!
Tomz

ഒരു യാത്രയുടെ കഥ

ഇതാ ഇരുട്ടിന്റെ വഴിയിലെ
ഒരു യാത്രക്കാരന് ,
തിരയുന്നതെന്തേ
നഷ്ട ഗന്ധികളായ സ്വപ്നങ്ങളും
കൌതുകങ്ങളും .
നിരാശ പൂണ്ട മൌനതിനോടുവില്
നേട്ടങ്ങളില്ലാതെ തളര്ന്നുറങ്ങി,
വിഷാദ ഛവി നിറഞ്ഞ
സ്വപ്നങ്ങള് കാണുന്നു.
ദേവനില്ലാത്ത ഒരമ്പലത്തിലെ
പാഴ്മണിയടിക്കുന്നതും
അവന്റെ കിനാവില് .
നായാട്ടിനിറങ്ങിയ ഒരന്ധന്റെ
കാതിലിരമ്പുന്നതു പോലും
നെട്ടതിന് ഞാണൊലികള്
ഇരുകാലും തളര്ന്നവര് പോലും
സായൂജ്യമടയാറുണ്ട്
സഹതാപ നിശ്വാസങ്ങളില് !
ജന്മങ്ങള് പലതു നടന്ന
ഈ ഭൂമിയില്
എന്നിട്ടുമെന്തേ
നിരാശ ഒരു വിഷയമെയല്ലാത്തത് ?
കറുത്ത പുഷ്പങ്ങള്
വിഷ ഗന്ധം പരതുമ്പോഴും
എന്തെ പട്ടു പുഷ്പങ്ങള്
കരിഞ്ഞു വീഴുന്നു?
ദീര്ഘ നിശ്വാസം പോലും
വര്ണ തെരിലെരുമ്പോള്
ദീപ്ത ചിന്തകള് മാത്രമെന്തേ
സുവര്ണ രഥേമറാത്തു ?
എങ്കിലും..
ഇരുളിന്റെ വഴി തീരുമ്പോള്
മാത്രമെന്കിലും ,
നിറഞ്ഞ വെള്ളിവെളിച്ചം
അവനെ സ്വാഗതം ചെയ്യാതിരിക്കുമോ?

Tomz

എന്റെ കഥയില്ലാ കവിതകള്‍

മഴ-
ഒരു സ്നേഹസാന്ത്വനമായ്
രാവിന്‍ മദ്ധ്യേ
തഴുകി ഉറക്കുമ്പോള്‍
വിറങ്ങലിച്ചിരുന്നു
ഇരുളിന്റെ മോഹവലക്കുള്ളില്‍
നിദ്രക്കിടമില്ലാത്ത
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍
ഞാന്‍ നെയ്തു കൂട്ടാറുണ്ട് .
മഴയെത്താത്ത ഒരു
മലഞ്ചെരുവില്‍
കാറ്റെല്ക്കാത്ത ഒരു
വൃക്ഷ ശിഖരത്ത്തിന്മേല്‍
സ്വപ്ന മോഹിതമായ
ഒരു പുല്‍കൂട് കെട്ടി
അതിനുള്ളില്‍
ചൂടു പിടിചിരിക്കാംഎന്നും
ഞാന്‍ വിചാരിക്കാറുണ്ട്.

അക്കാലത്ത്
എനിക്ക് ഒരു സ്വപ്നമുണ്ടായിരുന്നു
വര്‍ഷകാലത്തെ നനഞ്ഞ
ശിഖരങ്ങളില്‍ നിന്നും
തുഷാര ബിന്ദുക്കള്‍
ചിതറി വീഴുമെന്നും
നനവുള്ള കാറ്റില്‍
കുളിരുള്ള പാട്ടുകള്‍ പാടാമെന്നും
ആയിരുന്നു അത്.
ശിശിരങ്ങളും ഗ്രീഷ്മങ്ങളുമായി
ഋതുക്കള്‍ മാറുമ്പോള്‍
വരണ്ട ഒരു വിഷാദം
എനിക്കുണ്ടാകുമായിരുന്നു .
ഉള്ളില്‍ വേരുകള്‍ പടര്‍ത്തി
വളര്‍ന്നിറങ്ങുന്ന അത്
മഴ പിടിച്ച ചില സായന്തനങ്ങളില്‍
ഉള്‍ത്തുടിപ്പുകളെ
ഉലച്ചു വീഴ്താറുമുണ്ടായിരുന്നു.

വരണ്ട ഋതുക്കളെയും
നനഞ്ഞ വര്‍ഷത്തെയും
ചിന്തകള്‍ ഇപ്പോള്‍ എവിടെ എത്തി
എന്ന് നോക്കുക !
കറുത്ത സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ എന്നോട്
പറഞ്ഞുവോ?
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍
കാണാറേയില്ല .

Tomz

സ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ച്

ഞാന്‍ ഒരു കാത്തിരിപ്പില്‍ ആണ്
സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി
ശാന്തവും ഇരുള്‍ തിങ്ങിയതുമായ
രാത്രിയില്‍
കൊടുങ്കാററടിക്കവേയോ
ഇടമുറിയാത്ത പേമാരി മധ്യെയോ
മനസിന്റെ അഗാധതകളില്‍
കുഴിച്ചിട്ട
ആ ഭൂത കാലാനുഭവങ്ങളുടെ ഓര്‍മകള്‍
ഇളക്കി മറിച്ചു കൊണ്ടുവരുവാന്‍
അവ കൂടിയേ തീരൂ..
ഞാന്‍ ....
നനുത്ത സ്വപ്നങ്ങളുടെ
കാവല്‍ക്കാരനാണ്‌ ..

പച്ചപ്പ്‌ നിറഞ്ഞ സ്വപ്നഭൂമികള്‍
തേടിപ്പിടിക്കാനോ
ചുടുകാറ്റും
മണലാരണ്യവും നിറഞ്ഞ
മരുഭൂമികളിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്താനോ
എനിക്ക് നിമിഷാര്‍ദ്ധം മതി ..
കാരണം ഞാന്‍
സ്വപ്നങ്ങളുടെ കാവല്‍ക്കാരനാണ്‌ ..

എന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ശുഭ പ്രതീക്ഷയുടെയും
ചത്ത മോഹങ്ങളുടെയും ആണ് .
വൈരുധ്യവും വൈചിത്ര്യവും നിറഞ്ഞ
കെട്ടുകഥകള്‍ പോലെയാണ് അവ..
കുട്ടിക്കഥകള്ക്കിടയില് ആരാണ്
യാഥാര്‍ത്യങ്ങള്‍ തിരയുന്നത് ?
നുണകള്ക്കിടയില് നിന്നും
സത്യത്തിന്റെ മുത്തുകള്‍
ആരാണ് പെറുക്കി എടുക്കാറുള്ളത് ?
ചിലപ്പോഴൊക്കെ
ഞാന്‍ അതിന് മുതിരാറുണ്ട്‌ ..
എനിക്ക് വേണ്ടത് സത്യമോ മിഥ്യയോ അല്ല
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ആണ് ...

Tomz